"Dobrze jest być kimś, na kim można polegać. Lecz lepiej niż być, jest mieć takiego kogoś...". Nie sposób się nie zgodzić, że prawdziwy przyjaciel to skarb. Można liczyć na jego wsparcie, pomoc, zrozumienie, akceptację, troskę, poświęcenie, szczerość i towarzystwo w smutku i radości. Każdy z nas chciałby mieć kogoś, komu mógłby zaufać i powierzyć mu tajemnicę. Jak znaleźć taką osobę? Jakie powinien mieć cechy prawdziwy przyjaciel? Dzieci z naszej "zerówki" czeka kolejna poważna rozmowa.
Temat dnia (15.04.2020 r.): Można na mnie polegać.
Propozycje zadań do wykonania przez dzieci:
-
„Kornik” – słuchanie wiersza Doroty Gellner czytanego przez rodzica i rozmowa na jego temat. Dziecko dokonuje oceny postępowania bohatera utworu, wskazując jego pożądane i negatywne zachowania. (ZAŁĄCZNIK)
-
„Przygoda kornika” – gra karciana typu „Piotruś”. Dziecko wycina karty do gry. Grę rozpoczynamy od rozdania kart graczom w parach. Gracze wyciągają kolejno od sąsiada po jednej karcie z wachlarza. Jeżeli wyciągnięta karta tworzy parę z jedną z kart posiadanych przez gracza – wykłada on parę na stół. Gra toczy się do wyłożenia wszystkich par. Gracz, u którego pozostała karta „Piotruś”, wciela się w postać kornika z wiersza i opowiada swoją przygodę. (Książka „Pomoce dydaktyczne” – Gra karciana „Przygoda kornika”, str.37)
-
„Jabłonka” – ćwiczenie sprawności manualnej z wykorzystaniem karty pracy. Dziecko nazywa umieszczone w kółkach obrazki i podaje porę roku, którą symbolizują. Wymienia pory roku w kolejności, za każdym razem zaczynając od innej nazwy. Rodzic prosi dziecko o opisanie, w jakim okresie jabłoń ma: kwiaty, pąki liści, zielone małe jabłuszka, zieloną koronę z liści, dojrzałe czerwone jabłka, kolorowe liście, gałęzie bez liści. Dziecko rysuje kształty drzew po śladzie oraz dorysowuje elementy tak, żeby drzewa przedstawiały jabłoń w każdej porze roku. Rodzic zwraca uwagę na staranne dorysowywanie elementów ołówkiem, a następnie kolorowanie (Kolekcja sześciolatka, część 3, str.35).
-
„Droga w ciemności” – zabawa integracyjna. Rodzic ma zasłonięte oczy, dziecko jest „przewodnikiem”. Dziecko musi oprowadzić rodzica po pokoju tak, aby nie zrobił sobie krzywdy. „Przewodnik” może słownie komunikować przeszkody, wskazywać kierunek. Następuje zamiana ról. Dla utrudnienia zabawy można ułożyć różne przeszkody.
-
„Na kim można polegać?” – opracowanie listy atrybutów. Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat: Na kim można polegać i dlaczego?, Jakie cechy i wartości powodują, że możemy na kimś polegać?. Propozycje dziecka zapisuje na kartce i w ten sposób wspólnie opracowują listę wartości i cech osoby, na której można polegać.
-
„Dobieranka obrazkowo-wyrazowa” – zabawa dydaktyczna. Dziecko wycina elementy po przerywanych liniach. Odczytuje wyrazy. Następnie tworzy pary, łączy odpowiedni obrazek z wyrazem. Zabawę można powtarzać. (Książka „Pomoce dydaktyczne” – Memo obrazkowo-wyrazowe cz.1 i cz.2 (str.35,55).
-
„Kolory” – zabawa towarzyska z piłką. Rodzic rzuca do dziecka piłkę i wypowiada nazwę dowolnego koloru, np. zielony. Dziecko łapie piłkę i odrzuca ją, dodając do nazwy tego koloru skojarzenie, np. zielony jak trawa. Na początku należy się umówić, że na nazwę jakiegoś koloru nie wolno łapać piłki, np. czarny. Jeżeli dziecko złapie wówczas piłkę, ma dodatkowe zadanie do wykonania, np. stanie na jednej nodze, zaśpiewanie piosenki.
Propozycje ćwiczeń gimnastycznych (na cały tydzień):
-
„Rzuć, złap” – ćwiczenie rzutu i chwytu. Dziecko stoi naprzeciwko osoby współćwiczącej. Oburącz, chwytem od dołu rzuca i łapie piłkę, dostosowując siłę rzutu do odległości, w jakiej znajduje się współćwiczący. Można zmieniać odległość, modyfikując siłę rzutu.
-
„Zagrajmy w łapki” – ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu. Dziecko i współćwiczący leżą przodem, twarzami do siebie. Jeden ćwiczący kładzie dłonie grzbietem na podłodze, to on będzie zbijał. Drugi swoimi dłońmi przykrywa dłonie przeciwnika, jego zadanie będzie polegało na uciekaniu przed zbiciem. Uniknięcie zbicia jest możliwe przez cofnięcie rąk, z jednoczesnym ugięciem ich w łokciach. Podczas ćwiczenia należy pamiętać o uniesieniu klatki piersiowej i niedotykanie łokciami do podłoża. Ćwiczenie można powtórzyć kilka razy, zamieniając się rolami.
-
„Podawanie piłki stopami” – ćwiczenie mięśni brzucha i ćwiczenia stóp. Ćwiczący siedząc naprzeciwko siebie w siadzie skulnym, unoszą nogi i stopami podają sobie piłkę do osoby współćwiczącej.
Aneta Gawlik
Propozycje zajęć z religii:
-
Praca z książką „Kocham dobrego Boga”
Temat 39 – Raduję się zmartwychwstaniem Jezusa.
Tomasz Górka