Zbyt daleko nie ucieknie, bo podobno ma krótkie nogi. Nawet małe staje się wielkim problemem. O co chodzi? Oczywiście, o kłamstwo. Dzieci najczęściej nie mówią prawdy ze strachu lub z poczucia wstydu. Sygnalizują w ten sposób, że sobie z czymś nie radzą. Mogą mieć też mylne wyobrażenie, że kłamanie przynosi korzyści. To kolejny ważny i trudny temat w tygodniowym planie naszych "zerówkowiczów". Do tego na dzielnych uczniów czeka powtórka tego, co z pewnością się przyda - adresowanie listu, nazywanie dni tygodnia, czy rozpoznawanie kształtów. Na koniec trzeba będzie się wykazać kreatywnością, gdyż zadaniem będzie zaprojektowanie znaczka pocztowego.
Temat dnia (15.05.2020 r.): Małe kłamstwa to duży problem.
Propozycje zadań do wykonania przez dzieci:
1. „O Grzesiu kłamczuchu i jego cioci” – słuchanie wiersza Juliana Tuwima. Rodzic czyta wiersz, a następnie prosi dziecko, żeby oceniło postępowanie chłopca. Zadaje pytania: Czy Grześ powiedział prawdę? Skąd ciocia wiedziała, że Grześ nie powiedział prawdy? Dlaczego Grześ skłamał?
„O Grzesiu kłamczuchu i jego Cioci”
- Wrzuciłeś, Grzesiu, list do skrzynki, jak prosiłam?
- List, proszę Cioci? List? Wrzuciłem, Ciociu miła!
- Nie kłamiesz Grzesiu? Lepiej przyznaj się kochanie!
- Jak Ciocię kocham, proszę Cioci, że nie kłamię!
- Oj Grzesiu, kłamiesz! Lepiej powiedz po dobroci!
- Ja miałbym kłamać? Niemożliwe, proszę Cioci!
- Wuj Leon czeka na ten list więc daj mi słowo.
- No słowo daję! I pamiętam szczegółowo:
List był do wujka Leona,
A skrzynka była czerwona,
A koperta… no taka... tego...
Nic takiego nadzwyczajnego,
A na kopercie nazwisko
I Łódź, i ta ulica z numerem,
I pamiętam wszystko:
Że znaczek był z Belwederem,
A jak wrzucałem ten list do skrzynki,
To przechodził tatuś Halinki,
I jeden oficer też wrzucał,
Wysoki - wysoki,
Taki wysoki, że jak wrzucał to kucał.
I jechała taksówka... i powóz...
I krowę prowadzili... i trąbił autobus,
I szły jakieś trzy dziewczynki,
Jak wrzucałem ten list do skrzynki...
Ciocia głową pokiwała,
Otworzyła szeroko oczy ze zdumienia:
- Oj Grzesiu, Grzesiu!
Przecież ja ci wcale nie dałam
Żadnego listu do wrzucenia!...
2. „Kłamstwo ma krótkie nogi” – rozmowa kierowana oraz analiza słuszności potocznego stwierdzenia. Rodzic wyjaśnia, że historia Grzesia to dobry przykład ilustrujący stwierdzenie „Kłamstwo ma krótkie nogi” i pyta, co według dziecka oznacza to stwierdzenie i czy jest słuszne. Następnie proponuje zastanowić się, co można zyskać na kłamaniu, a co stracić, czyli – jakie są plusy i minusy kłamania (pozorny plus – kara odroczona na pewien czas; minusy – wstyd, większa kara, utrata zaufania, utrata przyjaciela).
3. „Jak adresujemy list?” – pokaz zaadresowanej koperty i utrwalenie znajomości adresów zamieszkania. Rodzic pokazuje dziecku zaadresowaną kopertę. Wyjaśnia, w którym miejscu piszemy adres odbiorcy, z jakich elementów składa się adres, w którym miejscu przyklejamy znaczek, dlaczego ważne jest, aby nie pomylić się w adresie, dlaczego na kopercie powinno się napisać również adres nadawcy. Następnie rodzic pyta, komu można podawać informacje na swój temat (nauczyciel, policjant, lekarz) i dlaczego znajomość swojego adresu jest taka ważna. Na zakończenie dziecko dokonuje prezentacji – przedstawia się i podaje swój adres zamieszkania.
4. „Dni tygodnia” – ćwiczenie pamięci i uwagi. Praca w książce (Kolekcja sześciolatka, karta pracy 4, str. 34).
5.„Dopasuj i połącz” – ćwiczenia logicznego myślenia. Praca w książce (Kolekcja sześciolatka, karta pracy 4, str. 35).
6. Kształty” – wykonanie ćwiczenia w książce (Kolekcja sześciolatka, karta pracy 4, str. 36).
7. „Mój znaczek” – praca plastyczna. Dziecko projektuje znaczek pocztowy. Wycina linią falowaną brzegi kartki z bloku. Następnie rysuje prostokąt tak, aby pozostawić trochę białego miejsca – jak w prawdziwym znaczku. W prostokącie rysuje i koloruje rysunek (według własnego pomysłu).
Aneta Gawlik